Κάποιος μου είπε κάποτε πως η αγάπη, είναι εξάρτηση. Πως όταν αγαπάς κάποιον, αυτόματα, εξαρτάσαι από αυτόν γιατί τον αποζητάς, σου λείπει, τον λαχταράς...σου είναι απαραίτητος. Πάντα στην ζωή μου, αγαπούσα παθιασμένα όποιον θεωρούσα πως άξιζε την αγάπη μου. Αγαπούσα χωρίς όρους και χωρίς ανταλλάγματα.
Άλλωστε...αυτό είναι η πραγματική αγάπη, ανιδιοτελής και αγνή. Αθώα και αφελής.
Σαν το πιο λαμπερό ακριβό ακατέργαστο διαμάντι που μόλις ξεβράστηκε από τις λάσπες των ποταμών της Αφρικής.
Άλλωστε...αυτό είναι η πραγματική αγάπη, ανιδιοτελής και αγνή. Αθώα και αφελής.
Σαν το πιο λαμπερό ακριβό ακατέργαστο διαμάντι που μόλις ξεβράστηκε από τις λάσπες των ποταμών της Αφρικής.
Οι περισσότεροι όμως άνθρωποι, προτιμούν να χτίζουν ένα αόρατο τείχος γύρω τους, για να μην νιώθουν, για να μην αγαπούν, για να μην πονέσουν.








